Image hosted by Photobucket.com
your name:

url:

your message:

April 11th, 2006

An Old Buddhist saying...

Posted by version85 at 10:32 AM on April 11, 2006 as a stickied post.

In the end, only 3 things would matter....


How fully you lived



How deeply you loved



and

How well you learned to

let go of things

not meant for you

so true.....

wHat?!?

May 23rd, 2006

Pathetic

Posted by version85 at 11:17 PM on May 23, 2006.

     There are just times when you gotta write your heart out, at isa ito sa mga panahon na yun... (nahulaan mo rin?)  in fact m supposed to be packing... dahil hangang ngayon wla pa laman ang bag ko, at in about 5 hours ay lalayas na kami (weeeeeeeeee....roadtrip! )

     Na-aaning kasi ko, at nadala nanaman ako mashado sa OC at one tree hill (wag ka na magulat, dahil kahit sa cartoons nadadala ko hehe) at to push it further may natangap pa kong adik na text... anyhow let me elaborate

     Kakatapos ko lang manood ng OC at one tree hill, at dahil sa telenovela sila... shempre andami mo mapapanood na mind tricks... manipulations ng mga villians to get what they want, like sa OC un "friend" ng mom ni seth (nde ko maalala un name nya mental block! arggh).... na kasama niyang kakalabas lang ng rehab ininvite un mom nya na magstay sa beach house nila... pra nde ma-shock sa paglapabas ng rehab (nde cla addict.. alchololic lang okies?) kse baka mag relapse lang cla (which is baka bumigay lang sila agad ulit) which seems all so nice and dandy... napaniwala pa niya pati un dad ni seth na good un intentions niya... it iniiwasn nga niya un relapse... (yada yada yada).. pero the thing is nagpahuli siya (talking bout the "friend" sa mom ni seth na umiiyak... tas may labas ng bote of rhum (i think) pa sha sa pocket niya.. na kesho she didn't pa daw... pero she was thinking of... tas natatakot sha na pag wala na si kirstin (ayun i remembered the name! atleast thats how i think its spelled) kasi nakita daw niya na miss na niya sobra asawa niya (bumisita kasi asawa niya) at alam niya gusto na umuwi ni kirstin.... so kesho daw filing niya pag mag-isa na sha bibigay sha... so kirstin being the nice person she is... sbe dont worry... we'll get thourgh this together chuvaness... at nde daw sha aalis hangang d pa ready yun girl (na i have no intention of finding out her name kasi kumukulo dugo ko sa kanya) tas sbe ni kirstin matulog na yun girl.... tas sbe nun girl go ahead ill follow.. d umalis na si kirtin at shempre dala niya un bote ng rhum... tas pagkalis na pagkalis ni kirstin ng punas sha luha... tas naglabas ng flask sa robe niya at uminom... then smug smile for the camera (arrrrrrrgggggghh  bruha!!!)

Ang pathetic noh? nakakasar... and then the text came... forward sha e.. halata naman about if you want to know if you have true friends.. test them.. txt the "i need you".... (you get the picture) tas sa baba meron pa agad congrats your a good friend.... (damn) i just snapped.... grabe sobrang mind game tlga ng life noh?

Ang masasabi ko lang...

friendship is founded on trust... so why test your friends? 

May dahilan kung bakit na-isulat ang the boy who cried wolf...

wHat?!?

April 11th, 2006

Sa ilog...

Posted by version85 at 04:40 PM on April 11, 2006.

"Sa ilog masarap ang simoy ng hangin...habang  umaalingawngaw ang tunog ng nagkakantahang.... janitor fish"

     Yan ang napaka sayang status message ni apeng (napapadalas na pangalan mo dito ah!) or rendition ko nito (hindi ko kasi maalala kung tama ba talaga yung wordings ko e.... basta ilog, kanta at janitor fish yun naalala ko...)

   Kagabi nasa ilog nanaman ako... pero this time hindi na yung mga galang bata yung kasama ko (refer to the entry called "Ang mga batang gala for more info.." ) this time kasama ko ang tropa... tropang talaba (nope hindi kami mahilig sa talaba...) i-kwe2nto ko sana sa inyo kung pano namin nakuha yung pangalan yun.. kaso hindi ko na maalala yung specific lines (na kailangan.. pra masaya yung kwento) sabihin na natin na nakuha namin yun sa usapan.. dahil may ubo ako, tas pati si Mar Oscar Mungcal (walang pakilaman sanay kami sinasabi buong pangalan niya e) tas pati si Maita narin ata... at napunta ang usapan na yun sa mga shellfish... (kung na gets niyo pano nagkakoneksyon yun,  Congrats... magkawave lenght tayo ng utak).... infairness marami ako natutunan dun:

1. Ang dami ng klase ng shellfish, tahong, talaba, bisukol.. etc

2. Ang ilog at dagat ay magkakonekta, pero kahit anong gawin mo hindi makakahanap ng talaba sa ilog...sa dagat lang... (noh maita?)

3.  Napansin niyo ba na parang madumi parati yung shell ng talaba? Alam niyo ba kung bakit? eto ang napagtantuan namin:

Maits: Ah ok ok, gets ko na kung ano yung talaba, yun yung prang bato na madumi...

Love (ata):  Oo nga, bakit kaya siya madumi?

Apeng: E kasi nga naapakan!

(Disclaimer: hindi ko na maalala kung tama yung wordings... tagal na e, basta ganyan yung flow!)

Ok.. so there... after a long while, ngayon na lang ulit kami nagkasama sama...kasi nga bakasyon, graduate na sila, bc-bchan maghanap ng trabaho..(you get the point, i suppose)... pero kahit sa tagal ng panahon na yun (kala mo katagalan sobra e noh?) pag nagkasama sama kami, shempre riot nanaman.... onti kain...(kung onti ba ang matatawag dun), konting tawa (uhmm?!?.....wait nga uulitin ko nalang... take 2!)... walang tigilan na lamon, maraming tawa, at sandamakmak na hirit, here there and everywhere.....

Ang call time na ni-set ni chikuks ay 7... at nagkasundo kami ni apeng na magsabay na lamang... (in other words nakisabay ako sakanila hehe) ang usapan magkikita kami sa junction.. ang naisip ko tatambay ako mercury... pero narealize ko malayo pla sa kanto yun.. (ewan ko ba ibang kanto ata un na-envision ko... pag batang gala nga naman oh!)kaya tumambay na lang ako dun sa may hortalleza.... na mali pla dahil hindi pala sila galing dun... (adik nga nman oh... napagbabaliktad ko na si apol at si apeng.... andami naman kasing april sa mundo...) anyhow kalabaw.. nagkita parin naman kami... at na-experience ko na ang sumakay sa "wheels" ni apeng na napaka-safe! (one side view mirror and no signal lights pare... can you spell safe?)....

Pero dahil mahal kami na papa lord.... ay nakarating pa rin kami sa ilog ng buo... natest pa ang driving skills ni apeng.. dahil kinailangan niya mag parallel parking sa isang masikip na espasyo... (as in un sakto lang... at kung ikaw ay naka-experience na magdrive ng pawis steering... eto na siguro ang pinaka paborito mong gawin).... pero hindi yung ang masaya dun.. (later you'll know why).... after namin mag-park sinundo na namin sila sa may jabee... nadatnan namin dun si chikuks... si love... si maits at isang lalaking hindi ko kilala...(actually nde ko sha nakilala... pro kilala ko dapat sha... basta ganun...) hindi na kami umabot sa jabee kasi sinalubong nila kami... nung magkakasama na kami shempre usual panimulang bati.... musta? tagal na kayo? sino unang dumating? at shempre yung isa pang tanong jan ay hahanapin mo kung sino wala... (heto na sablay nanaman kami ni peng)

apeng: (out loud... pero malapit sha kay maits kung baga e medjo directed k maits un tanong) asan si mar oscar mungcal? (sabay lingon sakin)

awi: ewan ko! bat sakin mo tinatanong kay maits mo kaya tanong!... maits asan si mar?

Nakalimutan ko na ang sinagot ni maita... kasi at that time bigla may naramdaman ako... (alam niyo yun? ung feeling na parang may kumalabit sayo na alaala.. sumthing like that) habang nangyari yun.. nakita ko si peng tumabi kay love... sinundan ko sha... sakto narinig ko ang usapan...

apeng: love.. un b yung x ni maits?

love: oo...

shees... sabi na nga sablay nanaman kami.... hahaha (sori na maits)... hindi naman kami pinatay ni maits... (kahit strike 2 na ako hehehe) at nakahinga naman kami dahil umexit na c papa jo... hehehe...

after nya umalis, ay umupo muna kami.... wala pa nag-order kasi binaybay namin yung parking space... at hinanap namin yung "wheels" ni apeng.... na ikinatuwa naman nya sobra.... akalain mong after niya mag-effort na magpark sa masikip na espasyo.... ngayon ay wala ng katabi yung sasakyan nya... (hahaha pang-asar.... saya!)

anyhow after naminpagtawanan si peng,  umorder na sina chikuks.... at shempre after nila umorder hinitay namin ang aming order (ano pa nga ba dba?) shempre habang naghihintay kwentuhan galore.... at intrigahan kung ano na nga ba nangyari sa isa't isa... katulad na lang ni ms. margarita teano... na biglang nawalan ng koneksyon sa mundo... nwalan lang kasi ng celfone (nyahahaha peace tyo maits).. akalain mong cla love at chikuks ay nakapag ilang walk-in na at sha ay walang kaalam alam... kaya naman inofferan ko sha ng trabaho...na aking ikinagukat sobra... kala ko kasi walang magseseryoso nun...

The brother of mine, which I  followed, (alam nyo naman kse 3 cla, pra lang nde confusing) out of the blue one day, asked me, "May kaibigan ka ba na maganda boses? Kailangan namin ng narrator." shempre sbe ko ako na lang! at shempre ayaw niya... inoffer ko narin yun k ate zcha at natawa lang sha.. kaya nde ko akalain na ganun ang magiging reaction ni maits... grabe akalain mo bang nabugbog ako.. after ko sabihin sakanya... pinalo ako at inalog alog.... akalain mong gusto pla tlaga niya maging dubber pero eto ang catch... gusto niya maging dubber sa radyodrama.. yung sa kabayo.. (with matching kalabog ng kamay sa table) hayup!

After ko bugbugin ni maits.... at sandamakmak na kwento na tungkol sa kung ano ano... dumating na ang pagkain kaya lamon to the na max nanaman....sa kalagitnaan ng kainan ay finally dumating na c mar oscar mungcal at kuya mhek... este mhek lang pala (akalain ko bang ka-age ko lng pala yun adik na un...)... ayos medj kumpleto na kame.. (oo tama medj lang.. shempre c mims kse MIA nanaman...)... at dahil nanjan na c mar oscar mungcal... sandamakmak nanaman ang kwento... nagkaroon pa ng .. ng how to eat a shrimp lesson si miss margarita teano (ayus un! sa totoo lang dun lang ako natuto kung pano matino.... barubal din ako kumain ng shrimp e... haha favorite ko pa naman!)

Pagkatapos ng lesson, kain... sway (as in the song by bic runga) singing at guitar playing revelations ni maits, at sandamakmak pang kwento.... shempre all things must come to an end... kaya tumawid na kami sa bridge... tumambay sa kabilang pampang... nagsayaw ng sayaw ni benj...(na hindi ko alam ang tawag)..... habang umaalingaw-ngaw ang sway... (nananadja ang mundo maits... hindi rin nila ma-take kung ano ang ginawa mo sa kantang yun).... at finally we parted ways....

Sakay nanaman sa wheels ni apeng na napaka safe.... daan kina jack jack.. na ginising pa namin... (sori na.. for your benefit naman eh! dbah peng? hehehe).... at finally... i parted ways with apeng narin..... end of story.. finally... (FYI: 3 non-consecutive na araw ko sinulat to....starting april 10 hahaha)

wHat?!?

April 8th, 2006

take 2

Posted by version85 at 11:22 PM on April 8, 2006.

I'm ALIVE!

Oo... yan nanaman ang opening statement ko.. pero hindi ito repeat ng previous Blog entries ko...

been sick this past few days... grabe hate being sick (sino ba naman diba? psychotic lang siguro.. hindi pa naman ako ganun ka psychotic) ayoko nagkakasakit kasi pag ako nagkakasakit, usually diretso hospital.. na this time medyo naudlot... dinala parin ako hospital, pero atleast hindi ako naconfine... (siguro naman by now gets nyo na kung bakit ganun ang opening statement ko)...

grabe... ang pangit pa... shempre total discomfort nanaman un sakit ko... gastroentritis...(actually nde ako sure... pero kung alam niyo un sakit na yan...ganyan yun nangyari sakin...ayoko sabihin in plain words kasi ayoko lang haha!)... wala naman kasi sinabi yun doctor... ang nalaman lang niya may uti ako (na feeling ko naman hindi kasi  hindi naman masakit umuhi) pero infairness bumuti ang pakiramdam ko after ko uminom nung anti biotic na bigay niya... galing nga e kala ko magtatagal nanaman yung sakit ko... pati mom ko.. andami tuloy namni gatorade ngayon... hehehe (sabi kasi  nung doctor orasol inumin ko.. e sobrang nasusuka ako dun, tinanong ko kung pwede gatorade.. sabi niya oks... panic buying naman si mother)

Grabe... ngayon tuloy napapansin ko ang paranoid ko na... ang pili ko na sa baso... tas ulltimo tubig na galing sa dispenser ay inaamoy at nilalasahan ko pa... (sinog oc?)....

Pero hindi ako dun pinaka nabwisit sa sakit ko... ang pinaka bwisit.. wrong timing sha leshe! (apeng nahahawa na ko sayo...) hindi ako nakapunta nun birthday ni rae.. ...(sori na rae bebe) sobra gusto ko pumunta at pupunta tlga dapat ako... surprise kita.... kaso dehins talaga kinaya ng powers ko... at saka ngayon... my barx is somewhere out there in the metro... (actually pier1... haha)... ata kahit mabuti uti na pakiramdam ko.. wala naman ako guts umalis... dahil baka patayin ako ng magulang ko pagkatapos nila ko dalhin sa hospital kahapon ng madaling araw bigla ko lalayas.... adik!

Pero all in all. Im just glad... that once again.. Im alive.... sabi nga nila..

No use crying over spilled milk (kaso ayoko naman ng milk kasi lactose intorelant ako... wala lang sharing... hahah)

wHat?!?

April 2nd, 2006

My take on Luck...

Posted by version85 at 11:23 PM on April 2, 2006.

"You make your own Luck..." that is something I believed....

No.. I haven't really changed my mind about it entirely... but I can't say I believe it a hundred perecent anymore... you see now I believe there are two kinds of luck....

The One you make

and the one the LORD bestows on you or you are destined to have (depending on how religous you are...)

Cause let's face it.. no matter how much we want to believe we are in complete control of our destiny... we are not...

Let me share to you what changed my mind about it...

Last month or so.... I won 25,000 pesos...thru a BINGO game (ok friends, before may humirit ng libre... let me just say... ASA!.... I got hold of it for like 5 miuntes, then I gave it to my mom... she needed it.... bait ko noh? not!.... but nde rin nman ako ganun kasama so nde narin ako umangal.... got 4 thou though... which is also long gone.. sori!  

No I am not a lucky BINGO player.... I have won three times in my life.... and I even know when and how much I won.... 500 at Ever, 650 at greenhills, and finally 25,000 at Ever.... yeah we get around... my dad's a bingo addict.. how addict?

When my mom was in the states, and I go home from school and needed to buy something... and my dad was not home... I'd go straight to Ever... even and if I had limited money... and 90% percent of the time I'd find him there at the Bingo place for sure.... that much of an addict....

But were not really concerned... since he's not the type who doesn't know when to stop, besides.. he's retired so we let him have his fun... and its kind of useful anyway... whenever we go to the mall and we seperate ways... we know exactly where to meet after.... yep, you got it... the mall's Bingo place

So anyhow... I knew I'm not that lucky, cause compared to my dad.... there was a time he used to bring home take out every week or couple of time a week (see that's how we know he won.... sometimes though word gets to us first... my dad's kinda known at the Bingo place... regular customer)  and me...  I can count my wins, with one hand... there's one thing I got him beat though.... his biggest win is at 20,000....

My luck that day I had no control of, you could say it was the luck of the draw, but I say otherwise, either it was really my time, or someone up there decided I deserved it...

see that day.. I wasn't really to play... even had a test the next day.. but my mom asked me to... they had these tickets (when you won, they'd give you these end of the month special tickets, my dad won so they had a couple... and they're not free either) so they'd go to waste... and you know how mom's are bout things going to waste, plus the reason they couldn't go was cause she recently found out she was sick, and had to go back to the hospital for theraphy (now how could you say no to that?)

So obliged, even if I really wasn't in to it... I went there on my own... and played the tickets... while studying or trying to do so when they were playing specials (you see they had games in between the normal games, which they call specials) when we were at the last three games or so my parents arrived... i've played about four and haven't won a thing.. not even coming close... but on the very last game.. that's when I hit the jackpot...Mom didn't even know I won, she just thought Dad just shouted cause he wanted to... (you see my dad sat infront of me and checked on my cards periodically, he does that... which is annoying sometimes, while my mom is so engrossed with her own cards cause she was two away... and she really needed the money for her theraphy)

See that luck there, I had no control of.... sometimes I guess we get confured with luck and destiny... miunderstanding one for the other...

Like awhile ago... mom asked me to buy the tickets while she bought our food... while ussually he'd ask my dad to buy them.... unfortunately we didn't win... haha nice try though mom....

1 wHat?!?

« Newer · »